• Nadmiar hormonu wzrostu

    Nadmiar hormonu wzrostu

    Nadmiar hormonu wzrostu, najczęściej spowodowany przez nowotwór zbudowany z komórek przysadki produkujących ten hormon, objawia się przyspieszeniem tempa wzrostu. Często we krwi podwyższa się poziom cukru i może dojść do objawów cukrzycy. W wielu przypadkach ulega opóźnieniu dojrzewanie płciowe, gdyż nadmiernemu wydzielaniu hormonu towarzyszy często niedostateczne wytwarzanie innych hormonów przysadkowych, przede wszystkim gonadotropowych. Dopóki chrząstki …
  • Wpływ hormonów na rozwój dziecka

    Wpływ hormonów na rozwój dziecka

    Zdolność do wzrostu i rozmnażania się jest podstawową cechą żywej materii, występującą u wszystkich organizmów jednokomórkowych. Organizm wielokomórkowy powstaje również z jednej komórki — zapłodnionego jaja przez wielokrotny podział na komórki potomne, przez wzrost tych komórek i dzielenie się. W miarę jak komórki potomne ulegają wyższemu stopniowi zróżnicowania i specjalizacji na tkanki i narządy, tracą …
  • Rodzaje diet

    Rodzaje diet

    W dzisiejszych czasach istnieje bardzo wiele problemów, z którymi musimy się borykać. Jednym z nich jest właśnie otyłość, która coraz częściej nas atakuje. Właśnie dlatego musicie wiedzieć, że coraz więcej osób szuka odpowiednich diet, których to stosowanie pozwoliło by wam na schudnięcie oraz zrzucenie zbędnych kilogramów. Takich diet w dzisiejszych czasach jest bardzo wiele dlatego …

Energia

EnergiaUtrzymanie stałego dopływu energii w postaci glukozy jest warunkiem bezwzględnym dla utrzymania procesów życiowych tych komórek. Nie dziwi nas wobec tego fakt, że w ustroju działa skomplikowany układ regulacyjny, który ma za zadanie dopilnowanie tego, by poziom glukozy we krwi i całym płynie zewnątrzkomórkowym nie spadał nigdy poniżej pewnych wartości. Przeciętnie w 1 litrze krwi znajduje się 1 g glukozy, jej zawartość waha się w granicach od 0,8 do 1,2 g. Innymi słowy mniej więcej w 3 litrach krwi u dziecka, a 5 u dorosłego znajduje się stale 3/4 do 1 łyżeczki herbacianej tego prostego cukru. W całym płynie zewnątrzkomórkowym ilość ta normalnie nie przekracza 15 g. Ta niewielka ilość glukozy, stale utrzymywana i uzupełniana wystarcza, by zaspokoić potrzeby komórek mózgowych, które muszą nieustannie pokrywać swoje potrzeby energetyczne. Komórki te są niezwykle wrażliwe na głodzenie. Brak dopływu glukozy lub tlenu przez kilka minut uniemożliwia ich czynności, co uzewnętrznia się utratą przytomności i prowadzi szybko do ich obumierania. Nad utrzymaniem stałego poziomu glukozy we krwi i jej nieustannego dopływu do mózgu czuwają specjalne czujniki — receptory w obrębie podwzgórza, które natychmiast sygnalizują, gdzie potrzeba, a więc do układów hormonalnych z przysadką mózgową na czele, o spadku glukozy we krwi. Następuje natychmiast zmobilizowanie glukozy zarówno z jej zapasów znajdujących się w wątrobie, jak i dostarczenie pozostałym komórkom drugiego materiału energetycznego z głównego magazynu energii — tkanki tłuszczowej, mianowicie kwasów tłuszczowych.

Comments are closed.