• Insulina

    Insulina

    Insulina, która jest jednym z bardzo ważnych hormonów, odgrywających dużą rolę w przemianie materii człowieka, jest według współczesnych poglądów takim przenośnikiem cząsteczek glukozy poprzez błonę komórkową. Natomiast tzw. hormon wzrostu jest przypuszczalnie przenośnikiem aminokwasów poprzez błonę komórek mięśniowych. Ten tzw. aktywny transport odbywający się przez błonę komórkową, zużywający pewną ilość energii, jest ogniwem, poprzez które …
  • Leczenie schorzenia dupuytrena

    Leczenie schorzenia dupuytrena

    Choroba, która została wykryta przez francuskiego lekarza Dupuytrena dotyczy problemów pojawiających się w obrębie dłoni, które prowadzi do braku możliwości normalnego używania dłoni. Pojawia się przy tym schorzeniu tak zwany przykurcz. Z tego powodu schorzenie bywa również nazywane przykurcz dupuytrena. More from my siteChoroby paznokciCo pomaga na alergięPrzepuklina – podstawowy podziałNiedobór lub brak hormonuObjawy braku …
  • Hormon wzrostu

    Hormon wzrostu

    Ostatnie lata przyniosły bardzo duże postępy w zakresie badań nad ludzkim hormonem wzrostu, gdyż udało się wyizolować hormon wzrostu z ludzkich przysadek. W ubiegłych dziesięcioleciach badano głównie wyciągi z przysadek zwierzęcych. Działały one na różne gatunki zwierząt, pobudzając ich wzrost, np. u szczurów wywoływano nawet wzrost olbrzymi, natomiast nie wywierały żadnego wpływu u ludzi. Po …

Energia

EnergiaUtrzymanie stałego dopływu energii w postaci glukozy jest warunkiem bezwzględnym dla utrzymania procesów życiowych tych komórek. Nie dziwi nas wobec tego fakt, że w ustroju działa skomplikowany układ regulacyjny, który ma za zadanie dopilnowanie tego, by poziom glukozy we krwi i całym płynie zewnątrzkomórkowym nie spadał nigdy poniżej pewnych wartości. Przeciętnie w 1 litrze krwi znajduje się 1 g glukozy, jej zawartość waha się w granicach od 0,8 do 1,2 g. Innymi słowy mniej więcej w 3 litrach krwi u dziecka, a 5 u dorosłego znajduje się stale 3/4 do 1 łyżeczki herbacianej tego prostego cukru. W całym płynie zewnątrzkomórkowym ilość ta normalnie nie przekracza 15 g. Ta niewielka ilość glukozy, stale utrzymywana i uzupełniana wystarcza, by zaspokoić potrzeby komórek mózgowych, które muszą nieustannie pokrywać swoje potrzeby energetyczne. Komórki te są niezwykle wrażliwe na głodzenie. Brak dopływu glukozy lub tlenu przez kilka minut uniemożliwia ich czynności, co uzewnętrznia się utratą przytomności i prowadzi szybko do ich obumierania. Nad utrzymaniem stałego poziomu glukozy we krwi i jej nieustannego dopływu do mózgu czuwają specjalne czujniki — receptory w obrębie podwzgórza, które natychmiast sygnalizują, gdzie potrzeba, a więc do układów hormonalnych z przysadką mózgową na czele, o spadku glukozy we krwi. Następuje natychmiast zmobilizowanie glukozy zarówno z jej zapasów znajdujących się w wątrobie, jak i dostarczenie pozostałym komórkom drugiego materiału energetycznego z głównego magazynu energii — tkanki tłuszczowej, mianowicie kwasów tłuszczowych.

Comments are closed.