• Stężanie jodu

    Stężanie jodu

    Zdolność stężenia jodu nie jest wyłącznie ograniczona do komórek tarczycy, inne tkanki również mogą wychwytywać i stężać jod: np. stężenie jodu w ślinie, w soku żołądkowym czy mleku jest kilkanaście razy większe niż stężenie jodków w osoczu. Jednakże w gruczołach tych narządów jod zostaje tylko wychwycony i wydzielony z wydzieliną gruczołową, nie jest zaś ani …
  • Zasady codziennej pielęgnacji skóry

    Zasady codziennej pielęgnacji skóry

    Każda osoba zdaje sobie sprawę z tego, że jej skóra powinna być pielęgnowana i regenerowana każdego dnia. Jednak nie wszystkie osoby wiedzą, jakiego rodzaju środki do pielęgnacji skóry powinny być przez nie stosowane w celu przeprowadzenia jej pełnej odnowy. Wobec tego producenci różnego rodzaju środków do pielęgnacji skóry starają się wypuszczać do sprzedaży coraz bardziej …
  • W jaki sposób zaplanować pielęgnację dziecka?

    W jaki sposób zaplanować pielęgnację dziecka?

    Przed przyjściem dziecka na świat, warto jest poszukać odpowiednich informacji i doedukować się w niektórych kwestiach. Priorytetem jest chociażby nauczenie się tego, jak warto pielęgnować delikatną skórę dziecka. W tej kwestii można się posiłkować odpowiednimi pozycjami książkowymi czy tematycznymi magazynami dla mam, w których często znajduje się wiele pomocnych porad. Co jest najważniejsze? More from …

Stężenie glukozy we krwi

Stężenie glukozy we krwiW miarę podwyższania się stężenia glukozy we krwi nerka nie może zatrzymać tej glukozy, która się przesącza przez kłębki nerkowe, gdyż kanalik nerkowy, w którym normalnie glukoza znajdująca się w tzw. moczu pierwotnym jest ponownie wchłaniana do krwi, nie jest w stanie przepuścić zwrotnie tak dużej ilości glukozy, w tak wysokim stężeniu. Zdolność nerki do zwrotnego wchłaniania cukru przeważnie wynosi od 1,8 do 2 g na 1 litr. Jeżeli poziom glukozy w pierwotnie przesączonym moczu jest wyższy niż te wartości, to część przesączonego, nie wchłoniętego zwrotnie cukru ucieka z ustroju w moczu. Ponadto roztwór cukru wywiera działanie osmotyczne, tj. wiąże wodę, dlatego chory na cukrzycę oddaje bardzo duże ilości moczu. Wszystkie te fakty wskazują na to, że insulina jest jednym z podstawowych ogniw układu decydującego o rozrządzie energii w ustroju, jest to hormon niezbędny dla prawidłowego przebiegu przemiany materii w komórce. Jeżeli dopływ energii w postaci glukozy nie jest zapewniony, jeżeli procesy utlenienia i spalania w komórce są zaburzone, wtedy również procesy syntezy białek, a więc procesy wzrostu muszą ulec zahamowaniu. W tym sensie niektórzy nazywają insulinę nawet hormonem wzrostowym. Innymi słowy można powiedzieć, że insulina umożliwia proces wzrostu. W nieobecności insuliny hormon wzrostu nie jest w stanie wywrzeć swojego działania wzrostowego, jakkolwiek bezpośrednie działanie hormonu wzrostu jest antagonistyczne w stosunku do działania insuliny, insulina bowiem obniża poziom cukru w płynie zewnątrzkomórkowym, a hormon wzrostu go zwiększa, insulina zwiększa transport glukozy do wnętrza komórki i jej zużycie, natomiast hormon wzrostu jakby blokuje spalanie glukozy, ułatwiając inne reakcje metaboliczne, głównie syntezę aminokwasów.

Comments are closed.