• Hormon wzrostu

    Hormon wzrostu

    Ostatnie lata przyniosły bardzo duże postępy w zakresie badań nad ludzkim hormonem wzrostu, gdyż udało się wyizolować hormon wzrostu z ludzkich przysadek. W ubiegłych dziesięcioleciach badano głównie wyciągi z przysadek zwierzęcych. Działały one na różne gatunki zwierząt, pobudzając ich wzrost, np. u szczurów wywoływano nawet wzrost olbrzymi, natomiast nie wywierały żadnego wpływu u ludzi. Po …
  • Co robić w niedoczynności tarczycy?

    Co robić w niedoczynności tarczycy?

    Gdy można zapobiec tym bardzo ciężkim skutkom niedoboru hormonu tarczycy? Trzeba tutaj z całą mocą podkreślić, że leczenie jest bardzo proste, tanie i dostępne dla każdego. Umiemy już zapobiegać występowaniu wola endemicznego. Sporządzono specjalne mapy, na których zaznaczono okolice, w których nie występuje jod w podłożu. Na te tereny kierowana jest do sprzedaży sól kuchenna …
  • Częste problemy alergików

    Częste problemy alergików

    Alergicy muszą borykać się z różnego rodzaju objawami towarzyszącymi ich chorobie. Posiadają oni także takie problemy zdrowotne, jakimi jest częste przemęczenie, gorączka, brak apetytu i senność. Poza tym wielu alergików dotyka alergiczny nieżyt nosa. Tego rodzaju przypadłość być może nie jest najpoważniejsza, ale na pewno bardzo uciążliwa. Może ona utrzymywać się nawet przez dłuższy okres …

Posts Tagged ‘do mózgu’

Energia

EnergiaUtrzymanie stałego dopływu energii w postaci glukozy jest warunkiem bezwzględnym dla utrzymania procesów życiowych tych komórek. Nie dziwi nas wobec tego fakt, że w ustroju działa skomplikowany układ regulacyjny, który ma za zadanie dopilnowanie tego, by poziom glukozy we krwi i całym płynie zewnątrzkomórkowym nie spadał nigdy poniżej pewnych wartości. Przeciętnie w 1 litrze krwi znajduje się 1 g glukozy, jej zawartość waha się w granicach od 0,8 do 1,2 g. Innymi słowy mniej więcej w 3 litrach krwi u dziecka, a 5 u dorosłego znajduje się stale 3/4 do 1 łyżeczki herbacianej tego prostego cukru. W całym płynie zewnątrzkomórkowym ilość ta normalnie nie przekracza 15 g. Ta niewielka ilość glukozy, stale utrzymywana i uzupełniana wystarcza, by zaspokoić potrzeby komórek mózgowych, które muszą nieustannie pokrywać swoje potrzeby energetyczne. Komórki te są niezwykle wrażliwe na głodzenie. Brak dopływu glukozy lub tlenu przez kilka minut uniemożliwia ich czynności, co uzewnętrznia się utratą przytomności i prowadzi szybko do ich obumierania. Nad utrzymaniem stałego poziomu glukozy we krwi i jej nieustannego dopływu do mózgu czuwają specjalne czujniki — receptory w obrębie podwzgórza, które natychmiast sygnalizują, gdzie potrzeba, a więc do układów hormonalnych z przysadką mózgową na czele, o spadku glukozy we krwi. Następuje natychmiast zmobilizowanie glukozy zarówno z jej zapasów znajdujących się w wątrobie, jak i dostarczenie pozostałym komórkom drugiego materiału energetycznego z głównego magazynu energii — tkanki tłuszczowej, mianowicie kwasów tłuszczowych.