• Hormon wzrostu

    Hormon wzrostu

    Ostatnie lata przyniosły bardzo duże postępy w zakresie badań nad ludzkim hormonem wzrostu, gdyż udało się wyizolować hormon wzrostu z ludzkich przysadek. W ubiegłych dziesięcioleciach badano głównie wyciągi z przysadek zwierzęcych. Działały one na różne gatunki zwierząt, pobudzając ich wzrost, np. u szczurów wywoływano nawet wzrost olbrzymi, natomiast nie wywierały żadnego wpływu u ludzi. Po …
  • Magnez b6 dla tych, którzy uprawiają sporty

    Magnez b6 dla tych, którzy uprawiają sporty

    Niektórzy nawet nie mają pojęcia o tym, jak dużo magnezu wydobywa się z organizmu wraz z potem, który powstaje na skutek aktywności fizycznej. Każdy, kto dużo jeździ rowerem, biega, spaceruje, uprawia nordic walking i inne sporty, powinien mieć na uwadze to, że gdy się poci, poziom magnezu w jego organizmie znacznie spada. A z tym …
  • Branża przyszłości – opieka nad osobami starszymi

    Branża przyszłości – opieka nad osobami starszymi

    Na całym świecie zauważalny jest trend starzenia się społeczeństw. Podłoże takiej sytuacji jest bardzo różne. Z jednej strony w krajach europejskich starzenie się społeczeństw wynika z wydłużania się średniego okresu życia człowieka a przede wszystkim tak zwanej dożywalności a z drugiej strony z niskich wskaźników urodzeń. Przekłada się na to na brak zastępowalności pokoleń i …

Posts Tagged ‘roztwór cukru’

Stężenie glukozy we krwi

Stężenie glukozy we krwiW miarę podwyższania się stężenia glukozy we krwi nerka nie może zatrzymać tej glukozy, która się przesącza przez kłębki nerkowe, gdyż kanalik nerkowy, w którym normalnie glukoza znajdująca się w tzw. moczu pierwotnym jest ponownie wchłaniana do krwi, nie jest w stanie przepuścić zwrotnie tak dużej ilości glukozy, w tak wysokim stężeniu. Zdolność nerki do zwrotnego wchłaniania cukru przeważnie wynosi od 1,8 do 2 g na 1 litr. Jeżeli poziom glukozy w pierwotnie przesączonym moczu jest wyższy niż te wartości, to część przesączonego, nie wchłoniętego zwrotnie cukru ucieka z ustroju w moczu. Ponadto roztwór cukru wywiera działanie osmotyczne, tj. wiąże wodę, dlatego chory na cukrzycę oddaje bardzo duże ilości moczu. Wszystkie te fakty wskazują na to, że insulina jest jednym z podstawowych ogniw układu decydującego o rozrządzie energii w ustroju, jest to hormon niezbędny dla prawidłowego przebiegu przemiany materii w komórce. Jeżeli dopływ energii w postaci glukozy nie jest zapewniony, jeżeli procesy utlenienia i spalania w komórce są zaburzone, wtedy również procesy syntezy białek, a więc procesy wzrostu muszą ulec zahamowaniu. W tym sensie niektórzy nazywają insulinę nawet hormonem wzrostowym. Innymi słowy można powiedzieć, że insulina umożliwia proces wzrostu. W nieobecności insuliny hormon wzrostu nie jest w stanie wywrzeć swojego działania wzrostowego, jakkolwiek bezpośrednie działanie hormonu wzrostu jest antagonistyczne w stosunku do działania insuliny, insulina bowiem obniża poziom cukru w płynie zewnątrzkomórkowym, a hormon wzrostu go zwiększa, insulina zwiększa transport glukozy do wnętrza komórki i jej zużycie, natomiast hormon wzrostu jakby blokuje spalanie glukozy, ułatwiając inne reakcje metaboliczne, głównie syntezę aminokwasów.