• Branża przyszłości – opieka nad osobami starszymi

    Branża przyszłości – opieka nad osobami starszymi

    Na całym świecie zauważalny jest trend starzenia się społeczeństw. Podłoże takiej sytuacji jest bardzo różne. Z jednej strony w krajach europejskich starzenie się społeczeństw wynika z wydłużania się średniego okresu życia człowieka a przede wszystkim tak zwanej dożywalności a z drugiej strony z niskich wskaźników urodzeń. Przekłada się na to na brak zastępowalności pokoleń i …
  • Złożoność komórki

    Złożoność komórki

    Wielotorowe badania lat ostatnich ukazały wielką złożoność, ale i usystematyzowanie tak budowy, jak i procesów zachodzących w obrębie komórki. Istotną rolę w sterowaniu komórkowymi procesami przemiany materii odgrywają hormony. Poznanie biegu niektórych reakcji enzymatycznych, roli jaką grają takie związki, jak koenzymy, witaminy, znaczenia różnych pośredników i przenośników energii czy materii ułatwia zrozumienie mechanizmu działania hormonów. …
  • Niedoczynność tarczycy

    Niedoczynność tarczycy

    U dzieci częściej spotykamy się ze stanami niedoczynności tarczycy. Poza licznymi objawami, które omówimy, często w tych stanach występuje powiększenie tarczycy — wole. Powstanie wola jest skutkiem niewydolności tarczycy i próbą kompensacji braku hormonu przez przerost narządu, a nie przyczyną niedoczynności. Układ sterujący wydzielaniem hormonu tarczycy nie jest w stanie wyrównać tych zaburzeń, które zależą …

Posts Tagged ‘sensie niektórzy’

Stężenie glukozy we krwi

Stężenie glukozy we krwiW miarę podwyższania się stężenia glukozy we krwi nerka nie może zatrzymać tej glukozy, która się przesącza przez kłębki nerkowe, gdyż kanalik nerkowy, w którym normalnie glukoza znajdująca się w tzw. moczu pierwotnym jest ponownie wchłaniana do krwi, nie jest w stanie przepuścić zwrotnie tak dużej ilości glukozy, w tak wysokim stężeniu. Zdolność nerki do zwrotnego wchłaniania cukru przeważnie wynosi od 1,8 do 2 g na 1 litr. Jeżeli poziom glukozy w pierwotnie przesączonym moczu jest wyższy niż te wartości, to część przesączonego, nie wchłoniętego zwrotnie cukru ucieka z ustroju w moczu. Ponadto roztwór cukru wywiera działanie osmotyczne, tj. wiąże wodę, dlatego chory na cukrzycę oddaje bardzo duże ilości moczu. Wszystkie te fakty wskazują na to, że insulina jest jednym z podstawowych ogniw układu decydującego o rozrządzie energii w ustroju, jest to hormon niezbędny dla prawidłowego przebiegu przemiany materii w komórce. Jeżeli dopływ energii w postaci glukozy nie jest zapewniony, jeżeli procesy utlenienia i spalania w komórce są zaburzone, wtedy również procesy syntezy białek, a więc procesy wzrostu muszą ulec zahamowaniu. W tym sensie niektórzy nazywają insulinę nawet hormonem wzrostowym. Innymi słowy można powiedzieć, że insulina umożliwia proces wzrostu. W nieobecności insuliny hormon wzrostu nie jest w stanie wywrzeć swojego działania wzrostowego, jakkolwiek bezpośrednie działanie hormonu wzrostu jest antagonistyczne w stosunku do działania insuliny, insulina bowiem obniża poziom cukru w płynie zewnątrzkomórkowym, a hormon wzrostu go zwiększa, insulina zwiększa transport glukozy do wnętrza komórki i jej zużycie, natomiast hormon wzrostu jakby blokuje spalanie glukozy, ułatwiając inne reakcje metaboliczne, głównie syntezę aminokwasów.