• Substancje chemiczne

    Substancje chemiczne

    Obecnie wiemy już, że sygnałami, które docierają do przysadki mózgowej z podwzgórza są substancje chemiczne — proste polipeptydy, neurohormony wydzielane przez komórki podwzgórza, będące komórkami neurosekrecyjnymi. Określony neurohormon dotarłszy do części gruczołowej przysadki mózgowej powoduje wzmożone wytwarzanie i wydzielanie odpowiedniego hormonu przysadkowego. Większość hormonów przysadkowych pobudza swoiście z kolei gruczoły dokrewne leżące na obwodzie ciała, …
  • Poważne schorzenia wirusowe

    Poważne schorzenia wirusowe

    Istnieje możliwość obniżenia zapadalności na choroby wirusowe i bakteriologiczne. Jakie działania podejmować po to aby uniknąć zakażenia? Niestety najistotniejszy jest niewłaściwy sposób dbania o czystość, dotyczy to tak samo dzieci jak i dorosłych ludzi. Ważne okazuje się być także nasze pożywienie. Jeżeli nie dostarczymy sobie stosownej dawki witamin i składników mineralnych bakterie będą niezwykle szybko …
  • Receptory

    Receptory

    Każdy układ naturalny, czy stworzony przez człowieka, w którym utrzymują się wahania pewnej wielkości w określonych granicach, musi posiadać czujniki — receptory wrażliwe na zmiany danej wielkości, analizatory zmian oraz narządy wykonawcze odpowiednio wyrównujące zaistniałe zmiany np. przez zmiany w pobieraniu, wydalaniu lub wytwarzaniu określonych związków itp. Ustrój ludzki jest wyposażony w liczne receptory zarówno …

Posts Tagged ‘wzgórku łonowym’

Ciśnienie osmotyczne

Ciśnienie osmotyczneCiśnienie osmotyczne płynu zewnątrzkomórkowego zależy od stężenia chlorku sodu. Mineralokortykoidy regulują stężenie chlorku sodu w płynie zewnątrzkomórkowym, działając na komórki kanalików nerkowych w ten sposób, że zmniejsza się wydalanie kationów sodu z moczem. Zapobiegają one w ten sposób utracie pierwiastka, który decyduje o ciśnieniu osmotycznym płynu zewnątrzkomórkowego. Ilości wydzielanego aldosteronu na dobę, wystarczające dla zapobiegania ucieczce sodu, są minimalne, wynoszą około 100—200 Mg. Trzecia grupa hormonów kory nadnerczy, androgeny, o właściwościach męski hormonów płciowych, wywiera na przemianę materii wpływ polegający na wzmaganiu syntezy białek i w związku z tym przyspieszający procesy wzrostu. Wydzielanie ich wzrasta w okresie pokwitania. Znaczne przyspieszenie tempa wzrostu w okresie pokwitania u dziecka jest w dużym stopniu związane ze zwiększonym wydzielaniem androgenów przez korę nadnerczy w tym okresie. Hormony te powodują jednak równocześnie szybsze kostnienie o wapnienie chrzęstnych stref wzrostowych kości i po początkowym przyspieszeniu wzrostu kości w obrębie chrząstek wzrostowych następuje szybko ich kostnienie i zakończenie procesu wzrostu. Hormony te również powodują pojawienie się owłosienia płciowego w okolicach pod pachami, na wzgórku łonowym oraz na górnej wardze i na brodzie. Ponieważ chłopiec pozostaje pod wpływem większej ilości androgenów, produkowanych przez nadnercza i jądra, dlatego też objawy działania androgenów są u płci męskiej o wiele silniej wyrażone: rozwijają się silniej mięśnie, pas barkowy, kości stają się grubsze, pogrubieniu ulega chrząstka tarczowa, co powoduje zmianę tonu głosu. U niektórych dziewczynek, u których nadnercza produkują wyjątkowo dużo androgenów, również mogą wykształcić się te cechy — mocna, atletyczna budowa, meszek na górnej wardze i nadmierne owłosienie ciała.