• Znaczenie tarczycy w ustroju

    Znaczenie tarczycy w ustroju

    Tarczyca jest powierzchownie leżącym na szyi gruczołem do- krewnym, który można obmacać. Toteż powiększenie tego gruczołu zwróciło uwagę już w czasach starożytnych. Już nawet w papirusie napisanym 1500 lat p. n. e. jest opisany przypadek bardzo dużego wola i próba jego usunięcia. Również wielki lekarz starożytności Celsus opisał głęboki niedorozwój umysłowy zwany kretynizmem u osób …
  • Niedobór lub brak hormonu

    Niedobór lub brak hormonu

    Skutki niedoboru lub braku hormonu tarczycy są o wiele niebezpieczniejsze dla dziecka niż dla dorosłego. Brak hormonu tarczycy w rosnącym ustroju czyni spustoszenie, postęp rozwoju dziecka zostaje w bardzo dużym stopniu zahamowny. W obrębie układu nerwowego bardzo powolne tempo dojrzewania, tak powolne, że niekiedy trudno jest dostrzec jego postęp rozwojowy, prowadzi do głębokiego niedorozwoju. Stopień …
  • Wzrost pracy serca

    Wzrost pracy serca

    Wzrost wykonywanej pracy wymaga odpowiednio większego dopływu energii. Pod wpływem adrenaliny następuje wzrost poziomu glukozy we krwi dzięki wzmożonemu rozpadowi glikogenu w wątrobie. Zasoby kaloryczne wątroby mogą pokrywać tylko doraźnie i na krótki czas potrzeby ustroju. Główny magazyn energetyczny tkanka tłuszczowa reaguje jednak również na dopływ adrenaliny i oddaje szybko do krwi drugie paliwo tkankowe …

Posts Tagged ‘zewnątrzkomórkowym’

Energia

EnergiaUtrzymanie stałego dopływu energii w postaci glukozy jest warunkiem bezwzględnym dla utrzymania procesów życiowych tych komórek. Nie dziwi nas wobec tego fakt, że w ustroju działa skomplikowany układ regulacyjny, który ma za zadanie dopilnowanie tego, by poziom glukozy we krwi i całym płynie zewnątrzkomórkowym nie spadał nigdy poniżej pewnych wartości. Przeciętnie w 1 litrze krwi znajduje się 1 g glukozy, jej zawartość waha się w granicach od 0,8 do 1,2 g. Innymi słowy mniej więcej w 3 litrach krwi u dziecka, a 5 u dorosłego znajduje się stale 3/4 do 1 łyżeczki herbacianej tego prostego cukru. W całym płynie zewnątrzkomórkowym ilość ta normalnie nie przekracza 15 g. Ta niewielka ilość glukozy, stale utrzymywana i uzupełniana wystarcza, by zaspokoić potrzeby komórek mózgowych, które muszą nieustannie pokrywać swoje potrzeby energetyczne. Komórki te są niezwykle wrażliwe na głodzenie. Brak dopływu glukozy lub tlenu przez kilka minut uniemożliwia ich czynności, co uzewnętrznia się utratą przytomności i prowadzi szybko do ich obumierania. Nad utrzymaniem stałego poziomu glukozy we krwi i jej nieustannego dopływu do mózgu czuwają specjalne czujniki — receptory w obrębie podwzgórza, które natychmiast sygnalizują, gdzie potrzeba, a więc do układów hormonalnych z przysadką mózgową na czele, o spadku glukozy we krwi. Następuje natychmiast zmobilizowanie glukozy zarówno z jej zapasów znajdujących się w wątrobie, jak i dostarczenie pozostałym komórkom drugiego materiału energetycznego z głównego magazynu energii — tkanki tłuszczowej, mianowicie kwasów tłuszczowych.