• Objawy cukrzycy

    Objawy cukrzycy

    Pierwszymi objawami cukrzycy, nierzadko uchodzącymi uwagi otoczenia są: zwiększone, częstsze oddawanie moczu, wzmożone pragnienie, chudnięcie mimo wzmożonego apetytu, łatwe męczenie się. Stwierdzenie obecności cukru w moczu budzi podejrzenie cukrzycy. Przejściowy cukromocz może niekiedy wystąpić w stanach zapalnych trzustki, np. po przejściu świnkowego zapalenia trzustki. U niektórych dzieci początkowe objawy chorobowe są bardzo burzliwe i jeśli …
  • Niedobór hormonu wzrostu

    Niedobór hormonu wzrostu

    Od dawna już przypuszczano, że przyczyną karłowatości w wielu przypadkach jest niedobór hormonu wzrostu. Obecnie, gdy istnieją możliwości oznaczenia zawartości tego hormonu w osoczu, badania te wykazały, że w wielu przypadkach karłowatości poziom hormonu wzrostu jest prawidłowy. Zdarzają się jednak przypadki, jakkolwiek bardzo rzadkie, istnienia izolowanego niedoboru hormonu wzrostu. Karłowatość występuje również u dzieci wykazujących …
  • Internetowa apteka i nie tylko

    Internetowa apteka i nie tylko

    Obecnie w internecie z łatwością możemy zrobić również zakupy, o czym kiedyś raczej można było tylko marzyć. Co więcej, online możemy kupić w zasadzie większość produktów – począwszy od różnych akcesoriów, po sprzęt agd czy rtv, a także jedzenie bądź leki.

Posts Tagged ‘zewnątrzkomórkowym’

Energia

EnergiaUtrzymanie stałego dopływu energii w postaci glukozy jest warunkiem bezwzględnym dla utrzymania procesów życiowych tych komórek. Nie dziwi nas wobec tego fakt, że w ustroju działa skomplikowany układ regulacyjny, który ma za zadanie dopilnowanie tego, by poziom glukozy we krwi i całym płynie zewnątrzkomórkowym nie spadał nigdy poniżej pewnych wartości. Przeciętnie w 1 litrze krwi znajduje się 1 g glukozy, jej zawartość waha się w granicach od 0,8 do 1,2 g. Innymi słowy mniej więcej w 3 litrach krwi u dziecka, a 5 u dorosłego znajduje się stale 3/4 do 1 łyżeczki herbacianej tego prostego cukru. W całym płynie zewnątrzkomórkowym ilość ta normalnie nie przekracza 15 g. Ta niewielka ilość glukozy, stale utrzymywana i uzupełniana wystarcza, by zaspokoić potrzeby komórek mózgowych, które muszą nieustannie pokrywać swoje potrzeby energetyczne. Komórki te są niezwykle wrażliwe na głodzenie. Brak dopływu glukozy lub tlenu przez kilka minut uniemożliwia ich czynności, co uzewnętrznia się utratą przytomności i prowadzi szybko do ich obumierania. Nad utrzymaniem stałego poziomu glukozy we krwi i jej nieustannego dopływu do mózgu czuwają specjalne czujniki — receptory w obrębie podwzgórza, które natychmiast sygnalizują, gdzie potrzeba, a więc do układów hormonalnych z przysadką mózgową na czele, o spadku glukozy we krwi. Następuje natychmiast zmobilizowanie glukozy zarówno z jej zapasów znajdujących się w wątrobie, jak i dostarczenie pozostałym komórkom drugiego materiału energetycznego z głównego magazynu energii — tkanki tłuszczowej, mianowicie kwasów tłuszczowych.